VAENW

Zover staat het met de huisjes, na de foto's van de tentoonstelling van Rijswijk heb ik toch nog een beetje verder gebouwd. De linkse kant is nu af; Verder zitten de envelopjes van de nog resterende huisjes vol, ik moet dus alleen nog naaien.

Het eerste blokje van de Civil War Cronicles is genaaid, het zat al lang te wachten, de horizontale lijntjes waren genaaid, maar de rest geraakte maar niet aan elkaar. Dit wordt een blauwe quilt.

Voor het eerst heb ik een klottoblok gemaakt, bij de Quiltkletsers wordt er elke maand een patroontje voorgesteld, je kan dat dan maken en in de verloting gooien, de winnaar krijgt dan alle blokjes om er iets leuks van te maken. Een ijsje zei me wel wat.

Bij de mysterie sampler zit er ook weer een stukje bij. De bovenste rand is af, na deze komt wer een effen boordje om het geheel weer wat rust te geven. Het eerste gedeelte van de onderste rand is al genaaid, het moet nog aangezet worden. De drie andere delen zijn voor komende weken, ik maak ze op theezakjespapier, als de top groter wordt is het fijn om de juiste maten te blijven behouden.

In Veldhoven was er een grote quilttentoonstelling, samen met Lisette en Adelheid heb ik er een daguitstapje van gemaakt. Wondermooie dingen waren er weer te zien, voor elk wat wils, mooie en minder interessante dingen zoals altijd.

Dit is het lapjesgedeelte van de buit, kattenprints kan ik niet laten liggen, de lapjes met schrijfsels zijn voor een toekomstig project waar ik nog geen idee voor heb, de strand/luchtlapjes zijn voor een zomers projectje met vuurtorens en de naaitoebehoren zijn voor een verjaardagslijst.

Ook nog wat patroontjes, de badpakkendames van Amy Bradley ontbraken nog aan mijn collectie, ze zijn zo leuk. De handtassen met voor een kattekop en achter een kattestaart, de poes op een schommel hing er inhet echt, onweerstaanbaar, een vuurtoren en nog een poesjespatroon, zowel een quiltje als de poezen zelf.

Een paar pakketjes, een naaldenboekje in de vorm van een bloem en een klosjesrolletje, allebei met dezelfde stof. Kleine dingetjes voor de heb.

Een boekje en een tijdschrift, de quiltmania had een patroon van Kim McLean met Kaffe Fassett stoffen.

En het muizenhuis om zalig lang prentjes te kijken en voor te lezen.

Vormsel

En hier is het feestvarken, Robbe was de vormeling verleden zondag. Een heerlijk kind om te fotograferen (de gekste foto's laat ik echt niet zien, hoor!).
Een leuk feestje achteraf met familie, lekker eten en de laatste familiegeheimen.
Volgend feest wordt de 80ste verjaardag van mijn pa in september, we huren een zaaltje en iedereen maakt iets te eten, er moet nog vergaderd worden.

Hier is Robbe in volle glorie in het rollenspel dat vorige week op de kinderopvang. Het thema was: een slager die absoluut geen schlagerliefhebber is, woont naast een vegetarische schlagerzanger. Ge kunt natuurlijk wel raden welke van de twee hij het tofste vond. Hijzelf vond het een formidabele foto, want hij maakte er meteen zijn profielfoto van op FB. Een jongen met pit!

Mijn ma wilde absoluut nog een kleinigheidje om iets op te zetten, dus is er weer een miniquiltje in de maak, een scottie. Ik vond de stof voor het hondje er zo heerlijk wollig en tegelijkertijd toch ruig uitzien. Inmiddels staan de blokjes in elkaar, nog een oogje erope en een rand zoeken en dan kan ik hem sandwichen en quilten. Hoe ik dat ga doen, moet ik nog even over nadenken. En dan wil ze ook nog een nieuw speldenkussen, aan orders geen gebrek.

Weer van de kip en het ei

Veel komt niet uit mijn handen, geen zin, moe, pijn,  het kan verkeren zei Bredero.
Voor de Crossstitchlovers stond een tafereeltje van Permin ophet lijkstj van de Round Robin. Toen de enveloppe binnenkwam zag ik tot mijn verbazing dat het plaatje dat ik moest naaien een UFO was die hier al ?tig jaren ligt. Dus heb ik hem afgemaakt en ineens ook de RR. Links is mijn eigen werkje, rechts is de RR. Het was de laatste ronde, dus na de 15de komen mijn lapjes weer naar huis.

Een beetje gespeeld met restjes, de logcabin is nog steeds mijn favoriet, dus ga ik een klein quiltje maken in deze techniek, kom ik van mijn restjes af en telkens een blokje af is, voelt het als een kleine 'affo'.

Het poesje is gepikt, het patroontje stond in de quiltkletsersgroep, een zwart stofje, vliesofix en hup, het is zo'n leuk hebbeding om op de designwall te hangen bij de lapjes! En gelukkig heeft ze geen scherpe nageltjes!

De kippetjes, hoe zit het daarmee? Niet veel aan gedaan, wel een achtergrondstofje gekocht. Natuurlijk te weinig: de helft! Waar zit ik toch met mijn gedachten. En misschien toch wat donker. Er is nog maar een klein stukje op gelegd en er moeten nog kleurige boorden langs. Misschien voor de andere 6 blokken een lichtere stof, bijvoorbeeld een gelige uitvoering van de reeks  en dan afwisselen?

En wat is het verlangen naar zon en warmte groot. Pasen is voorbijgegaan met een dikke fleece en binnen zitten. Af en toe een vlaagje sneeuw en nog altijd vrieskou, het zonnetje komt wel eens piepen, maar de wind maakt het zo guur. Bah, bah, bah, het is echt genoeg geweest, mijn botten doen zo'n pijn en willen natuurlijke warmte, geen fleecejes, kersepittenkussentjes, geruite dekentjes, neen, ZON!!!!

De paasbrunch op kantoor was leuk, door omstandigheden was het mij nog nooit gelukt om mee te doen. Het idee ervan is een potluck, helaas doen weinigen mee aan het maken en veel eten wel mee, de kosten worden dan gedeeld. Ik had een lekkere trifle cake gemaakt en die was tot het laatste puntje opgesmikkeld. De kids hadden hem op voorhand uitgeprobeerd en zagen het wel zitten om hem op het vaste verwenprogramma te zetten, net als het zalige bananenbrood waar ik ternauwernood een stukje van kon bemachtigen.

Zondag is het de plechtige kommunie van Robbe, na de mis komt de familie bijeen in een zaaltje en hebben we koud buffet besteld, zo kan iedereen meegenieten zonder al te veel werk. Wat worden mijn jongens groot! Stein meet al even veel centimeters als ik, hij is sinds september alweer uit zijn kleren gegroeid. Hij eet als een paard en blijft zo slank, om jaloers op te zijn. En Robbe is ook alweer 12 en na het groot verlof naar het middelbaar, de aaibaarheidsfactor wordt meteen kleiner (lettelijk dan, pubers vinden dat kleffe gedoe van oma's niet zo leuk). Gelukkig is er nog het kleine monstertje, dat veel geknuffeld wil worden. En dis is pas slim zeg, het ei was er eerst volgens hem, het kwam uit een vogel, en een kip is wel een vogel, maar elke vogel is toch geen kip, dus eerst een vogel, dan een ei en dan een kip. Zo leer je elke dag wat bij.

Kippetjes quiltje

Een affo, net op tijd voor Pasen.
Op de blokjes is een ei gequilted, dit om in het gedacht te blijven, het ei of de kip?
Ik heb vooral geoefend op de kruispuntjes van de blokjes, ik ben er tevreden over.
Voor de rest? Veel hexagonnetjes gemaakt, nog een beetje geprutst aan het haantje, gevloekt op het weer.
Dat laatste dan vooral op dinsdagmorgen. Veel sneeuw gevallen die nacht en record file op de Belgische wegen. IN het bushokje een half uur staan kleumen, geen bus te zien. Dan eindelijk, neen toch, ze zaten zo propvol, een koffieboon kon er niet meer bij! Na nog een kwartiertje was er dan toch eindelijk eentje die nog plaats had, oef. Dat goed gevoel duurde maar even, na een hele tijd stapvoets rijden gaf ze het op. Gevolg: verder te voet naar het werk door de sneeuw gebaggerd, er was niet gestrooid op voet- en fietspaden, dus echt wel baggeren. Gelukkig was het een stukje dat een beetje rustig was en een stukje ongerepte sneeuw liet zien. En vooral de sneeuw was nog geen smurrie, dus heb ik er toch een beetje van genoten. Maar veel te laat op het werk... Gelukkig stond de koffie te dampen, heerlijk!
Hopelijk zijn we nu eindelijk van de winter af, de voolgende dagen zijn in ieder geval warmer, maar volgens de voorspellingen vooral nat, bah, ik wil de zon terug!

Lentetafereel

Een mooi lentetafereel voor Rian. In een Round Robin vroeg ze om een bloemetje van de ontwerpster Ellen Maurer Stroh. Leuk om te maken in de lenteweek die we gehad hebben.
Helaas gaan we van lente terug naar winter volgende week.

Ook blokje nummer 5 is af, het had in februari moeten klaar zijn. Ik hoop een inhaalbeweging te maken en nog een blokje klaar te krijgen deze maand.

Deze maand nog proberen wat aan mijn haantje te doen en het kippenquiltje verder van gequilte eitjes te voozien.

Een echte haan

Dit staat ook in mijn mapje WIMmetjes. Op de Quiltkletsersgroep was Dineke eraan begonnen, dus kon ik ook niet achterblijven. De bijeengespaarde lapjes waren ondertussen gewassen en gestreken, de patronen uitgeprint, dus vol goede moed de malletjes gemaakt voor de eerste kip.
Oeioeioei, wat een vervelende puntjes zitten hier overal aan. En zoveel verschillende stofjes overeen en ondereen.

Ondertussen zijn de lapjes tot vormpjes omgetoverd. Er is al veel rijgwerk gebeurd, maar er is nog niets gestreken. Ze zijn op papier vastgeprikt. Nu zoeken naar een geschikte ondergrond. Ik heb er twee op het oog, allebei plain fabric. Of toch maar op het atelier zoeken naar eentje met een kleine print?
Ik kan voorlopig al enkele units proberen te maken en juf Ilse om raad vragen.
Het patroon heet Funky Chicken, maar dit is echt wel een pronkhaantje, hoor. Vorig jaar bij Fatcatpatterns gratis te downloaden, dit jaar is er elke maand een leuke vis. Weer een nieuw WIMmetje!

Van de kip en het ei

In de brievenbus zat laatst een zacht envelopje met scraps, de witte lapjes met kippengaas en kippentekeningen. In mijn stash vond ik andere kippenstofjes en zo kwam dit kleine topje tot stand. Ik ben nu bezig om op de blokjes eieren te quilten. Het randje wordt maar erg smal, dus ga ik gewoon 1 rondje in de ditch quilten tussen de blokjes en de rand. Dan de binding er rond en dan istie hopelijk klaar voor Pasen.

Ik ben nog steeds bezig met de nine patches van DH's overhemden, allemaal met mondjesmaat, de handjes doen vlug pijn, hopelijk met de huidige ontstekingsremmers vlug een beetje beter. Ook de koude uit het land zou flink helpen natuurlijk. Maar het stapeltje groeit en dat is de bedoeling. Voor de achterkant heb ik al wat gevonden, een flanellen dekbedovertrek met 'royal stuart' ruiten, of wat er moet voor doorgaan, het zal een echt warmhoudertje worden!

De dokter en ik hebben het nog eens over de komende operatie gehad, ik heb het nogal zonnig ingezien, de chirurg had het ook nogal rooskleurig voorgesteld, het is waarschijnlijk een zeer opgewekte man. Maar ik sta weer met beide voetjes op de grond, de revalidatieperiode zal waarschijnlijk langer duren dan gedacht en de onmiddellijke nasleep van de operatie veel pijnlijker dan ik verwacht had. Och, het is nog niet zover, hopelijk kan ik het volhouden tot juli en dan is het zomer, het leven ziet er dan al veel beter uit dan nu. Ik blijf optimist!

En tot slot nog een mooie fot van de vier voornaamste mannen in mijn leven. De beide majesteiten (lees poezebeesten) waren zoals echte royals, niet echt bereid tot medewerking.